مدتی قبل در وبلاگ مرکز مطالعات حقوق بین الملل در خبر مربوط به کناره گیری قاضی بورگنتال از منصب قضای دیوان بین المللی دادگستری مطلبی ذکر شد با این مضمون؛ حال که رویه عملی ناعادلانه بر این است که یکی از اتباع ایالات متحده (و همچنین دیگر چهار عضو دایم شورای امنیت) به طور دایم باید یکی از کرسی های دیوان جهانی را به خود اختصاص دهد، بهتر آن است که انتخاب قاضی سهمیه! رأساً به خود دولت ایالات متحده (و دیگر چهار عضو دایم شورا) واگذار گردد، چرا که   نتیجه واحد است و مقصود حاصل، بعلاوه از هزینه ها و بوروکراسی ادری سازمان ملل نیز کاسته خواهد شد. در آنجا با اذعان به شایستگی علمی حقوقدانان آمریکایی برای تصدی منصب قضاء در دیوان، از برخی حقوقدانان آمریکایی، گلایه شد که چرا با تعصب خود بر این رویه ناعادلانه صحه گذاشته اند و آن را  long traditionمی دانند. روند تعیین قاضی جدید حاکی از آن است که تنها مانع برای تحقق کامل این رویه صرفاً اصلاح اساسنامه دیوان است و به طور قطع ایالات متحد که از مخالفین سرسخت اصلاحات در ملل متحد است، در این مورد موافقت خواهد کرد. بر اساس اخبار واصله، چندی روز قبل گروه ملی ایالات متحده در دیوان دایمی داوری که مشاور حقوقی فعلی از اعضاء آن است، خانم ژان دونوغو (Joan E. Donoghue) که هم اکنون معاون مشاور حقوقی وزارت امور خارجه آمریکا است، را به عنوان قاضی دیوان بین المللی دادگستری انتخاب کرد (مشاهده بیوگرافی وی). قطعیت قاضی شدن وی به حدی است که خانم هیلاری کلینتون، وزیرامور خارجه آمریکا، Nomination؟؟؟ ایشان را تبریک گفته و آن را تایید می کند. با خرسندی از اینکه خانم دونوغو پس از قاضی روزالین هیگینز انگلیسی، سومین قاضی زن خواهد بود که در محکمة الرجال! (همان ICJ) بر مسند قضاوت خواهد نشست، لکن انتخاب خانم دونوغو آنچنان تحت الشعاع ملاحظات سیاسی قرار گرفته است که علیرغم عدم تدریس در آکادمی های حقوق و عدم شهرت علمی (مشاهده عنوان معدود مقالات وی)، بر خانم لوسی رید، رییس سابق انجمن آمریکایی حقوق بین الملل (ASIL)، و دیوید کارون، رییس فعلی ASIL، ترجیح داده می شوند. حتی آن حقوقدانانی که اختصاص دایمی یکی از کرسی های دیوان را به اتباع آمریکایی یک سنت تلقی می کنند و مورد تایید قرار می دهند، علاوه بر اینکه وی را از حیث علمی شایسته جانشینی قاضی بورگنتال نمی دانند، علت انتخاب وی را جمع آوری رأی در دیوان به نفع آمریکا (در پرونده های مطروحه احتمالی)  ذکر می کنند و عقیده دارند خانم دونوغو واجد شرط استقلال قاضی نیست (بنگرید اینجا). با اینحال به امید آنکه قاضی دونوغو (قاضی آینده) در مرحله شور و تصمیم گیری برای رأی در دیوان با نشان دادن استقلال و ظرفیت علمی خود تمامی این گمان ها و تردیدها را نفی کند و بتواند در راه پیشبرد و تحقق اهداف حقوق بین الملل موثر باشد!

همچنین بنا به گزراش IntlawGrrsl و !Ejiltalks، گروه ملی چین نیز  خانم اگزو هانگین (Xue Hangin) را به جانشینی قاضی مستعفی شی جیونگ انتخاب کرده است. خانم هانگین هم اکنون نماینده دولت چین در سازمان ملت های آسیای جنوب شرقی (ASEAN)، مشاور حقوقی وزارت امور خارجه چین و عضو کمیسیون حقوق بین الملل سازمان ملل متحد است. تاریخ انتخاب وی به عنوان کاندید مسند قضاء پیشتر از خانم دوغونو بود، لکن انتخاب وی در سطح عمومی مطرح نشده بود.