انتخاب خانم ژان دونوغو به عضویت دیوان بین المللی دادگستری
مجع عمومی و شورای امنیت سازمان ملل متحد، در 10 سبتامبر 2010 در رأی گیری جداگانه خود، به ترتیب با اکثریت مطلق و به اتفاق آراء خانم ژان دونوغو ( Joan E. Donoghue) تبعه ایالات متحده آمریکا را به عنوان قاضی دیوان بین المللی دادگستری و به جانشینی قاضی مستعفی توماس بورگنتال انتخاب کردند (به نقل از پایگاه دیوان). قاضی بورگنتال در 6 دسامبر 2010 بازنشته گردید، بنابراین بر اساس ماده 15 اساسنامه دیوان مدت دوره تصدی قاضی دونوغو، باقی مانده دوری تصدی قاضی بورگنتال (تا سال 2015) خواهد بود. انتخاب قاضی دونوغو بار دیگر یاد آور تفاوت فاحش مفاد قانون و اجرای آن و حاکی از ماهیت مطلقاً سیاسی فرآیند عملی انتخاب قضات دیوان بین المللی دادگستری است، فرآیندی که چندین دهه قبل مانع از انتخاب پروفسور "احمد متین دفتری" (از ایران) و پروفسور "شارل دو ویشر" حقوقدان برجسته بین المللی (از بلژیک) به عضویت دیوان گردید. از بیوگرافی قاضی دونوغو بر می آید که بر خلاف سایر قضات، وی بیش از تصدی در پست های آموزشی (صرفاً در سال های 2005 و 1991)، مشغول به پست های اجرایی بوده است . اندک بودن فعالیت های علمی ایشان به حدی است که در قسمت فعالیت های علمی وی، نقد کتاب (Book Review) نیز، البته فقط یک مورد، در زمره آثار علمی وی ذکر شده است، امری که در مورد هیچ کدام از قضات صادق نیست (بیوگرافی سایر قضات). بعلاوه تمامی اندک تالیفات وی (دو کتاب، سه مقاله و یک مورد نقد کتاب) مربوط به اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990 است. مورد دیگر ذکر آشنایی وی با برخی زبان های خارجی(فرانسوی، اسپانیولی و روسی) در بیوگرافی وی است، که تا اندازی با رویه متداول در بیوگرافی نویسی قضات دیوان غریب می نماید! معرفی خانم دونوغو از سوی گروه ملی ایالات متحده (که اعضا آن را مشاور فعلی و مشاوران سابق وزارت خارجه این کشور تشکیل می دهند) برای عضویت در دیوان، علیرغم فقدان رزومه متداول و شایسته برای یک قاضی دیوان بین المللی دادگستری، در حالی است که وی بر حقوقدانان برجسته ای همانند پروفسور مایکل رَیزمن، کِن اندرسون، آنه ماری سلاتر، دیوید شِفر، جان پائولسون، پروفسور کوهِن، لوسی رید، دیوید کارون و بسیاری دیگر، ترجیح داده می شود. با اینحال این انتقاد صرفاً متوجه انتخاب قضات آمریکایی نیست، بلکه برخی دیگر کشورها نیز ترجیح می دهند شخصی به عنوان قاضی به دیوان معرفی شود که بهتر بتواند در راستای منافع آنها فعالیت کند، و شاید اگرچه شایستگی علمی برای تصدی چنین پست خطیری را نداشته باشد.