لس‌آنجلس تايمز: اين بحث بازدهي است، اما آنچه كه مردم ديگر نمي‌شنوند صداي اخلاقي است كه پيشتر از سوي دبير كل سازمان ملل مي‌شنيدند.

بان‌كي‌مون: اين فقط سازمان ملل نيست كه مي‌تواند صداي اخلاقي را در جهان منعكس كند، زماني كه به اصول مورد پذيرش جهانيان مي‌رسيد، سازمان ملل بسيار پر سر و صدا عمل كرده است. زماني كه تلفات غيرنظاميان در جهان ديده شده، جناياتي كه بايد محكوم شود و يا خشونت جنسي عليه زنان بوده نسبت به هر رهبري در جهان بيشتر پر سر و صداتر بودم. بي‌معطلي به ميانمار سفر كردم و اولين كسي بودم كه به اين كشور رفتم و با ژنرال‌هايش گفت‌وگو كردم.

لس‌آنجلس تايمز: براي ديدار با ژنرال‌هاي ميانمار، آيا مجبور بوديد اصول اخلاقي را كنار بگذاريد؟‌

بان‌كي‌مون: خير. بر اساس اصول اخلاقي كه به آن اعتقاد دارم مذاكره كردم. آشكارا به آنها گفتم كه بايد انتظارات مجامع بين‌المللي را به طور كامل درك كنند، جامعه جهاني خواهان گسترش امنيت در اين كشور، احترام به حقوق بشر، آ‌زادي زندانيان سياسي از جمله آنگ سان سوكي است.

لس‌آنجلس تايمز: آيا فكر مي‌كنيد برخي انتقادهايي كه متوجه شماست به خاطر اين است كه استنباط غرب از چگونگي هدايت ديپلماسي وجود دارد، در حالي كه نگرش‌هاي آسيايي به ديپلماسي متفاوت است.

بان‌كي‌مون: يك فرهنگ آسيايي و يك فرهنگ غربي وجود دارد؛ به هر دو اين فرهنگ‌ها بايد احترام گذاشت. اكثر مردم از من به عنوان فردي محافظه‌كار و با لحني ملايم ياد مي‌كنند، اما اين سبك ديپلماسي آرام فقط بخشي از سبك ديپلماسي است كه من پيش گرفته‌ام؛ زماني كه شما با رهبري كه تقريبا بسته عمل مي‌كند، مي‌خواهيد تعامل كنيد، موثرتر است كه به طور رو در رو با او گفت‌وگو كنيد. تجربه من نشان داده كه اگر موضوعات حساس را به طور عمومي مطرح كنم، واكنش ما بسيار رسمي، احساسي و افراطي خواهد شد و به هدف نشست‌هايمان كمك نمي‌كند. اما اگر ديدارهايمان خصوصي باشد، مي‌توانيم به اين رهبران به صراحت و مستقيما توصيه‌هايي كنيم. در اكثر موارد از جمله ديدار با عمر البشير، رييس‌جمهور سودان، ‌رابرت موگابه،‌رييس‌جمهور زيمبابوه در يك گفت‌وگوي صريح و مستقيم حضور داشتيم.