نهادهای ملی که در زمینه ترویج و حمایت از حقوق بشر در کشورهای  سرتاسر جهان به فعالیت می  پردازند، می گویند آنها انچنان که باید موثر نیستند.  تحقیق جهانی مؤسسه نهادهای ملی حقوق بشر به این نتیجه رسیده که بسیاری از توصیه های این نهادها به دولتها در خصوص اصلاح حقوق بشر پیگیری نمی شود.

تحقیق می  افزاید این نهادها که در زمینه هائی مانند منع شکنجه، سوء رفتار و ... فعال هستند، احساس قدرنشناسی در مورد فعالیت هایشان دارند. حدود نیمی از سئوال شوندگان  از رابطه خود با مراجع عمومی، همانند قوه مجریه، پارلمان، قوه قضائیه یا پلیس گلایه مند بوده و عقیده دارند ارزش کمی برای کار آنها قائلند.

نهادهای ملی حقوق بشر، مؤسسات ملی مستقلی هستند که عهده دار ترویج و دیده بانی حقوق بشر در کشور مربوطه بوده و لازم است که براساس استانداردهای بین المللی (معروف به اصول پاریس) اقدام کنند. کار آنها کمک به دولت ها، مؤسسات دولتی و جوامع مدنی در افزایش ترویج و حمایت از حقوق بشر است. تحقیق همچنین دریافت که این نهادها با مشکلات مالی و استقلال در فعالیت مواجه هستند و اینکه وزارت خانه ها و بخش های دولتی بر بودجه آنها نفوذ دارند. استقلال از دولت موضوعی اساسی برای نهادهای ملی حقوق بشر است و برای دستیابی به این هدف، تحقیق پیشنهاد می کند که بودجه عمومی باید از طریق مکانیسمی که تحت کنترل مستقیم دولت نباشد، تدارک دیده شود.

تحقیق در مجموع با توجه با نوپائی این نهادها- غالباً کمتر از 20 سال قدمت-  نتایج حاصله از فعالیت این موسسات را مثبت ارزیابی می کند.

همچنین دوست گرانقدر جناب آقای امیر مقامی مقاله ای در این خصوص تحت عنوان "نهاد ملی حقوق شهروندی" نگاشته و برایمان ارسال داشته است. وی در این مقاله ضمن بررسی مختصر تاریخچه تشکیل نهادهای ملی و تحولات این نهادها، به وضعیت ایران در این مورد نیز پرداخته است که خواندنش خالی از لطف نیست.  برای دریافت این مقاله اینجا  کلیک کنید.  

منبع: دفتر کمیسر عالی حقوق بشر